Κυριακή 31 Μαΐου 2020

Κατασκευές -Χειροτεχνίες


              Η κυρία Βλεφαρίδου  κάνει έκθεση για τα γενέθλιά της.
H κυρία Βλεφαρίδου είναι αναστατωμένη. Δεν έχει ετοιμάσει τίποτα για τα καθιερωμένα εγκαίνια της έκθεσης γενεθλίων της!
Ποιος θα στήσει τα έργα; Ποιος θα γυαλίσει το σερβίτσιο; Ποιος θα φέρει την τούρτα; Δεν έχει πολύ χρόνο...
Με σύντομες κινήσεις, απλά υλικά και γνώριμες τεχνικές, θα τοποθετήσει πέντε έργα στο σαλόνι της μέσα σε λίγα λεπτά.
Ντιν-ντον! Οι καλεσμένοι έφτασαν. Όμως κάτι της κρύβουν...

Δείτε τις προηγούμενες περιπέτειες της κυρίας Βλεφαρίδου:
https://bit.ly/2zOiTBT

Ιδέα & παρουσίαση εργαστηρίου, ζωγραφική, κατασκευές, κα. Βλεφαρίδου: Αγγελική Μπόζου

Mουσική, στίχοι, μοντάζ, φωνές χαρακτήρων, ήχος & εικόνα: Θάνος Κοσμίδης

Σενάριο: Βιβιάνα Μηλιαρέση

Σάββατο 30 Μαΐου 2020

παιχνίδι προϊστορίας

                                                              ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΛΙΘΟΥ

Προϊστορια - Νεολιθική εποχή στην Ελλάδα


Νεολιθικοί οικισμοί

Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν µε τις ανασκαφές τους πολλούς νεολιθικούς οικισµούς στην Ελλάδα.   
                                                   Ερείπια Σέσκλου



                                                                 Αναπαράσταση του Διμηνιού

Οι πιο σπουδαίοι οικισµοί είναι το Σέσκλο και το Διµήνι στη Θεσσαλία, κοντά στο Βόλο, και η Χοιροκοιτία στην Κύπρο.

 Ένας ακόμη οικισμός που αναπαραστάθηκε από τους αρχαιολόγους ήταν ο λιμναίος οικισμός στην Καστοριά, το Δισπηλιό

Ένα παιδί από το νεολιθικό ∆ιµήνι µάς διηγείται πώς κυλούσε η ζωή στο χωριό του.

                                           Το χωριό µου, το ∆ιµήνι
  «Ο ήλιος έχει ανέβει πολύ ψηλά στον ουρανό. Βρίσκοµαι εδώ, στη στέγη του µεγάρου από την ώρα που άρχισε ν’ ανατέλλει. Σήµερα είναι η σειρά µου να φυλάω το χωριό. Προσέχω µήπως κάποιοι ξένοι πλησιάσουν, για να τρέξω να το πω αµέσως στον αρχηγό που κατοικεί µέσα στο µέγαρο.
Γεννήθηκα εδώ στο ∆ιµήνι και είµαι εννιά χρονών. Από εδώ ψηλά βλέπω όλο το χωριό µέσα κι έξω από τα τείχη. Οι πόρτες είναι όλες ανοιχτές αυτή την ώρα. Πολλές γυναίκες δουλεύουν στα γύρω χωράφια. Να η µητέρα µου. Σκάβει το χώµα για να σπείρει σιτάρι. Ο πατέρας µου έφυγε πολύ πρωί. Πάει για κυνήγι. Ο αδερφός µου βόσκει σήµερα µόνος του τις κατσίκες µας.
Να, το σπιτάκι µας! Οι τοίχοι του είναι από πέτρα και πλίνθες και η σκεπή από καλάµια. Μέσα έχει ένα µόνο δωµάτιο και το πάτωµα είναι από χώµα που το έχουµε πατήσει πολύ καλά. Η αδερφή µου προσπαθεί ν’ ανάψει φωτιά στην εστία, χτυπώντας µεταξύ τους δυο γυαλιστερές πέτρες. Πάντα έχουµε τέτοιες πέτρες στο σπίτι µας. Τις χτυπάς µεταξύ τους και σπιθίζουν. Θα ψήσει το κυνήγι που θα φέρει ο πατέρας.
Μπροστά σε ένα άλλο σπιτάκι µια άλλη γυναίκα αλέθει µε τις µυλόπετρες τους σπόρους του σιταριού. Θα τους κάνει αλεύρι και µ’ αυτό θα φτιάξει ψωµί. Πάνω στους τοίχους στεγνώνουν δέρµατα ζώων πλυµένα και τεντωµένα καλά.
Ακούω καθαρά τα χτυπήµατα του τεχνίτη που φτιάχνει πέτρινα εργαλεία. Μπαµ! Μπαµ!, χτυπά τη µια πέτρα πάνω στην άλλη. Φτιάχνει τσεκούρια, µαχαίρια, λόγχες, λεκάνες, όλα από πέτρα. Να, ο πατέρας! Έρχεται κουβαλώντας στους ώµους του ένα σκοτωµένο ελάφι. Η µητέρα θα έρθει το σούρουπο. Πάντα φέρνει µαζί της φρούτα και σπόρους για να φάµε κι ένα µεγάλο δεµάτι ξύλα για τη φωτιά.

Τον τελευταίο καιρό στο χωριό µας κάποιος ζυµώνει χώµα µε νερό. Με τον πηλό αυτό πλάθει αγγεία. Τα ψήνει πολλές ώρες µέσα σε δυνατή φωτιά. Αφού ψηθούν και κρυώσουν, τα ζωγραφίζει µε µαύρη µπογιά, που τη φτιάχνει ανακατεύοντας τριµµένο κάρβουνο και λίπος. Όλοι ενδιαφέρονται για τα αγγεία που φτιάχνει. Όταν µεγαλώσω, θα µάθω κι εγώ αυτή την τέχνη και θα φτιάξω πολλά αγγεία.
Όταν ο ήλιος θα κρυφτεί πίσω από το βουνό, ο αδερφός µου θα γυρίσει απ’ τη βοσκή µε τα ζώα µας. Εγώ θα αρµέξω τις κατσίκες µας. Τότε οι πόρτες του τείχους γύρω απ’ το χωριό µας θα κλείσουν. Θα φάµε και µετά θα ξαπλώσουµε στα αχυρένια µας στρώµατα να κοιµηθούµε».
  •  Σου θυμίζει κάποιον άλλο φίλο μας από την παλαιολιθική εποχή;  Πού μοιάζουν τα δύο  παιδιά;
<<Ο μικρός ζωγράφος των βράχων>> . Ακούστε το και ταξιδέψτε μαζί με τον Ποκ
Υπόθεση
Ο 6χρονος Ποκ, ένα αγόρι της παλαιολιθικής εποχής, ζει σε μια σπηλιά μαζί με τους γονείς του και τα υπόλοιπα μέλη της φυλής. Θέλει να γίνει κυνηγός, αλλά βλέπει ότι οι μεγαλύτεροι δεν τον υπολογίζουν ακόμα λόγω της νεαρής του ηλικίας. Την ημέρα των γενεθλίων του, η μητέρα τού αποκαλύπτει έναν τοίχο με ζωγραφιές, που τα σχήματα και τα χρώματά τους τον καταγοητεύουν. Από εκείνη τη στιγμή, ξεχνάει το κυνήγι και θέλει μόνο να ζωγραφίζει. Σύντομα, γνωρίζεται με τον παππού - ζωγράφο της φυλής, ο οποίος θα τον διδάξει με υπομονή και θα τον βοηθήσει να ζωγραφίσει το πρώτο του έργο.
 
  •  Ποιες είναι οι διαφορές  που  έχουν στην καθημερινή τους ζωή;
  •  
Δείτε την παρουσίαση

Παρακολουθήστε και το 4ο επεισόδιο της σειράς :<<Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος>> Θα δείτε πώς  οι άνθρωποι φτιάχνουν τεράστια δημιουργήματα,όπως οι πυραμίδες.

Παρασκευή 29 Μαΐου 2020

Παιχνίδι με την ώρα


 Έμαθες την ώρα; Δοκίμασε τις δυνάμεις σου!

Επιστροφή στο σχολείο



Παιδιά, ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε στο σχολείο.
Δείτε το παρακάτω βίντεο για το πώς θα επιστρέψουμε στο σχολείο και θα παραμείνουμε υγιείς!
Θα τα πούμε από κοντά τη Δευτέρα 1η Ιουνίου στο σχολείο.
                                              Σας χαιρετώ!
 
Σας βρήκα και δύο  παιδικά βιβλία σχετικά με τον κορονοϊό και την αντιμετώπισή του από τα παιδιά.



Όλα για το ψωμί

                                             Ιστορία του ψωμιού

Στην Αρχαία Ελλάδα 
                    Η θεά Δήμητρα διδάσκει στον Τριπτόλεμο την καλλιέργεια του σταριού. 
                                          Δεξιά της φαίνεται η Περσεφόνη 
                          
            
Η θέση του ψωμιού στην αρχαιοελληνική διατροφή ήταν δεσπόζουσα. Οι Αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν “ψον”, δηλαδή «συνοδεία ψωμιού», όλα τα υπόλοιπα εδέσματα στο τραπέζι τους. Με άλλα λόγια το βασικό στοιχείο στην διατροφή τους ήταν το ψωμί και όλα τα υπόλοιπα ήταν απλά συνοδευτικά. 
Στο πέρασμα των αιώνων ο άρτος ήταν το πιο σημαντικό δώρο που μπορούσε να προσφέρει ο άνθρωπος στο θεϊκό στοιχείο και η προσφορά τροφής σε θεότητα είναι μια συνήθεια με αρχαία προέλευση. Οι αρχαίοι Έλληνες προσφέρουν άρτους στη Θεά Δήμητρα κατά τη διάρκεια του εορτασμού των Θεσμοφορίων. Η τελετή γινόταν στο ναό της θεάς στην Ελευσίνα και λεγόταν Μεγαλάρτια.

Αρχαία Ρώμη

Στην αρχαία Ρώμη επίσης οι οικογένειες των νεονύμφων κατά την τελετή του γάμου έτρωγαν μαζί ψωμί.

Αρχαία Μακεδονία

Οι Έλληνες Μακεδόνες κατά το μυστήριο του γάμου έκοβαν φρεσκοψημένο ψωμί στη μέση και έδιναν από ένα κομμάτι στους νεόνυμφους για να ευλογηθεί το μυστήριο. Έτσι έγινε και στο γάμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου με τη Ρωξάνη. 

Ιουδαϊκή θρησκεία

Στην Ιουδαϊκή θρησκεία κατά τον εορτασμό του Σαββάτου (Sabbath), της ιερής μέρας της εβδομάδας, το κυρίαρχο στοιχείο στο τραπέζι είναι το hallah (χαλά) το ευλογημένο ψωμί.

Χριστιανική θρησκεία 
Στη χριστιανική θρησκεία ο άρτος έχει μεγάλη σπουδαιότητα. Τόσο στην Παλαιά όσο και στην Καινή Διαθήκη υπάρχουν πολλές αναφορές στο ψωμί, όπως το μάνα εξ ουρανού που έστειλε ο Θεός στο Μωυσή, το θαύμα των 5 άρτων στην έρημο, το γάμο της Καννά.
Αλλά την ύψιστη σπουδαιότητα στον άρτο προσέδωσε ο Ιησούς Χριστός όταν τον παρομοίωσε με τον εαυτό Του και είπε: Εγώ είμαι ο άρτος της ζωής. Όποιος έρχεται σε μένα δε θα πεινάσει. Ο πιο σημαντικός όμως άρτος για τους Έλληνες είναι το πρόσφορο,

που προσφέρεται από τους πιστούς για να τελεστεί η Θεία Ευχαριστία. Ο άρτος, πριν ψηθεί σφραγίζεται με  μια  αρτοσφραγίδα.
Στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας ευχή κάθε οικογενειάρχη ήταν να εξοικονομήσει από το καλοκαίρι αλεύρι για ολόκληρη τη χρονιά. Τα δύσκολα εκείνα χρόνια, το ψωμί ήταν μέτρο πλούτου αφθονίας και επιβίωσης. Τόσο, που σήμερα ο λαός έχει κληρονομήσει εκφράσεις όπως: «Δεν έχει ψωμί να φάει», «το βγάζει το ψωμί του» ή «αυτή η δουλειά έχει πολύ ψωμί» και άλλες πολλές.

                                            Ψωμί και Ελληνική Παράδοση

 Το ψωμί , έχει συνδεθεί με σημαντικές στιγμές στη ζωή μας, όπως σε γάμους και γεννήσεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις το ψωμί προστατεύει και απομακρύνει το κακό. Αυτή η αντίληψη οδήγησε στην γέννηση πολλών εθίμων αλλά και παροιμιών. Για παράδειγμα, οι νύφες όταν έφευγαν από το σπίτι τους για την εκκλησία, “έσπαγαν” πάνω από το κεφάλι τους μια κουλούρα ψωμί στα 4, για καλή τύχη.
Το καρβέλι ποτέ δεν έπρεπε να μένει αναποδογυρισμένο πάνω στο αγροτικό τραπέζι από φόβο, μήπως όλα στη οικογένεια πάνε στραβά και ανάποδα. Μα ούτε και ολόκληρο ψωμί δάνειζε η αγρότισσα, για να μη μεταβιβάσει στους ξένους μαζί με αυτό την αφθονία των αγαθών του σπιτιού. Η νοικοκυρά πάντα έκοβε και κρατούσε μια άκρη από το ψωμί, για να δεσμεύσει έτσι την τύχη του σπιτιού. Ακόμα και τα ψίχουλα του τραπεζιού δεν πετάγονταν. Τα κορίτσια ποτέ δεν παρατούσαν τη μπουκιά τους ατελείωτη, διότι χανόταν η τύχη τους και υπήρχε κίνδυνος να μείνουν ανύπαντρα. Και τα αγόρια έπρεπε να φάνε μέχρι και την τελευταία μπουκιά, καθώς αν την έτρωγε κάποιος άλλος άρπαζε τη δύναμή του.
Το ψωμί είχε κεντρική θέση στα ήθη του γάμου, της γέννησης, ακόμα και στο θάνατο. Έχει βαθιά τις ρίζες του στην ελληνική κοινωνία. Μια απλή φράση, ο όρκος που έπαιρναν οι αγρότες «μα το ψωμί» περικλείει μέσα του όλη τη μυσταγωγία και το σεβασμό που έδειχναν οι άνθρωποι στο ταπεινό ψωμί.

   Σήμερα

Και σήμερα οι Έλληνες, συνεχίζουμε να έχουμε το ψωμί σε περίοπτη θέση στη διατροφή μας. Το ψωμί συνοδεύει σχεδόν τα πάντα και είναι βασικό συστατικό ενός πλήρους γεύματος. Από τα γνωμικά και τις παροιμίες που έχουμε σαν λαός, μέχρι τα οικογενειακά τραπέζια όπου πάνω από το ζεστό αχνιστό ψωμί μαζευόταν όλη η οικογένεια, το ψωμί είναι βασικό στοιχείο της Ελληνικής παράδοσης.
Επίσης, στο μεγάλο θησαυρό της ελληνικής παράδοσης, τις παροιμίες, συναντάμε πολύ συχνά αναφορές στο ψωμί π.χ. “Φάγαμε μαζί ψωμί κι αλάτι” μία φράση που δείχνει δεσμούς δυνατής φιλίας ή “Αυτή η δουλειά έχει πολύ ψωμί” που σημαίνει ότι η δουλειά θα αποφέρει μεγάλα κέρδη.
Η παράδοσή μας δεν είναι μόνο οι παροιμίες, τα έθιμα και τα γνωμικά, είναι και το πέρασμα της γνώσης και των αξιών, στις επόμενες γενιές. Όλοι μας έχουμε κάτσει να παρακολουθήσουμε τη γιαγιά μας ή κάποιο άλλο συγγενικό μας πρόσωπο να ζυμώνει το ψωμί και τα παιδιά του σπιτιού να μαζεύονται τριγύρω της είτε για να μάθουν, είτε για να ακούσουν τις ιστορίες της. Αυτές οι αναμνήσεις μας κάνουν να ξεχωρίζουμε.
 Το ψωμί καταλαμβάνει εξέχουσα θέση στην ποίηση , στη λογοτεχνία  και στο τραγούδι.


              Οδυσσέας Ελύτης:
       Κάτω στης μαργαρίτας τ'αλωνάκι

     Γεώργιος Δροσίνης 
      


    Σαν το σιτάρι σπέρνεται   
     στον κόσμο η αλήθεια
    κι απ’ τον καθάριο σπόρο της                                             
    φυτρώνουν παραμύθια.

    Καλότυχος, όποιος μπορεί
    τα στάχυα να θερίσει
    και το σιτάρι απ’ τ’ άχυρο
    καλά να ξεχωρίσει.

    Για το μικρό τον κόπο του
    μεγάλο κέρδος μένει:
    Όλη η αλήθεια που θα βρει
    στα ψέματα κρυμμένη. 
      
    • Ο μικρός πρίγκηπας

      Και μετά, βλέπεις εκείνα τα χωράφια με το σιτάρι; Δεν τρώω ψωμί. Το σιτάρι μου είναι εντελώς άχρηστο. Τα χωράφια με το σιτάρι δεν μου λένε τίποτα. Και αυτό είναι θλιβερό. Μα τα δικά σου μαλλιά έχουν το χρώμα του χρυσού. Σκέψου πόσο θαυμάσιο θα είναι όταν θα με έχεις εξημερώσει. Τo σιτάρι που είναι επίσης χρυσό, θα με κάνει να σε σκέφτομαι. Και θα μου αρέσει να ακούσω τον αέρα ανάμεσα στα στάχυα. "Η Αλεπού κοίταξε το Μικρό Πρίγκιπα, για πολύ ώρα." Σε παρακαλώ εξημέρωσέ με!" είπε.
      (Απόσπασμα από το βιβλίο του Saint-Exupery «Ο Μικρός Πρίγκηπας») 

                                                                 ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ
      Κι όλα μοιάζαν ουρανός
      και ψωμί σπιτίσιο
      όλα μοιάζαν ουρανός
      και γλυκό γλυκό ψωμί.

      ΜΗ ΜΙΛΑΣ ΑΛΛΟ ΓΙ’ ΑΓΑΠΗ

      Μια η άνοιξη,
      ένα το σύννεφο, χρυσή βροχή,
      βροχή που χόρευε
      σε κάμπο ώριμο ως το πρωί.
      Σαν στάχυα έριξες
      πάνω στους ώμους σου χρυσά μαλλιά.
      Σαν στάχυ χόρεψες,
      σαν στάχυα αμέτρητα ήταν τα φιλιά.
      Διονύσης Σαββόπουλος



      ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ


      Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
      σαν το ξεχασμένο στάχυ
      ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος
      κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος
      σαν το ξεχασμένο στάχυ
      άνθρωποι μονάχοι
      Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης , Μουσική: Γιάννης Σπανός

      ΔΟΞΑ ΝΑ ΛΕΣ

      Το στάχυ για να 'χει στη ράχη πολύ καρπό
      Λυγάει στη γη και λέει σ' αγαπώ
      Δρεπάνι το φτάνει και χάνει τη μάνα του
      Αμάν ζωή, ψωμί μου ζεστό           
      Ό,τι προκόβει το κόβει, γιατί κλαις
      Ταΐζονται φόβοι, δόξα να λες
      Δόξα να λες
      Στον κόσμο άλλος σπέρνει κι άλλος θέρισε
      Το χώμα μισθό δεν παίρνει, ποιον φοβέρισε
      Σαν πιει νερό σκάει χλωρό
      Στ' αμπέλι, στον τρύγο
      θα φύγω σου το 'γραψα

      Μουσική/Στίχοι: Αντύπας Νίκος/Νικολακοπούλου Λίνα,Εκτέλεση:Άλκηστις Πρωτοψάλτη


      ΤΟ ΨΩΜΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ


      Το ψωμί είναι στο τραπέζι
      το νερό είναι στο σταμνί
      το σταμνί στο σκαλοπάτι
      δώσε του Χριστού να πιει
      Στίχοι: Ιακ. Καμπανέλης, Μουσική : Μ.Θεοδωράκης




                                                                                          Θωμόπουλος Επαμεινώνδας 
      Τη σπουδαιότητα του θερισμού, αλλά και τη σημασία του, δείχνει επίσης και το μεγάλο πλήθος παροιμιών.
      Θυμίζουμε εδώ μερικές:
      • Από την αρχή του θεριστή, του δρεπανιού μας η γιορτή.
      • Από το θέρος ως τις ελιές, δεν απολείπουν οι δουλειές.
      • Γενάρη πίνουν το κρασί, το Θεριστή το ξίδι. [δηλ. Το κρασί που μπαίνει στα βαρέλια τον Οκτώβρη , ωριμάζει το Γενάρη αλλά τον Ιούνιο έχει γίνει πια ξίδι]
      • Θέρος, τρύγος, πόλεμος ....και στο αλώνισμα χαρές!
      • Θέρος, τρύγος, πόλεμος, στασιό δεν έχουν. [δηλ. Ο θερισμός, ο τρύγος και ο πόλεμος δεν επιτρέπουν ξεκούραση, μέχρι να τελειώσουν]
      • Θέρος, τρύγος, πόλεμος, αποσταμό δεν έχουν.
      • Μάρτης έβρεχε, θεριστής εχαίρονταν.
      • Μάρτης έβρεχε, θεριστής τραγούδαγε.
      • Μη σε γελάσει ο βάτραχος και το χελιδονάκι, αν δε λαλήσει ο τζίτζικας, δεν είν' καλοκαιράκι.
      • Πρωτόλη (Ιούνιε), Δευτερόλη (Ιούλιε) μου, φτωχολογιάς ελπίδα.
       
      Ο θερισμός ενέπνευσε μεγάλους ζωγράφους  όπως οι: Van Gogh, Renoir, Millet, Goya  που δημιούργησαν εξαίρετα έργα.
                                             

                                          Van Gogh, Μεσημεριάτικη ξεκούραση


                                                 Renoir , Οι θεριστές


                                                     Goya ,O θερισμός
                                               Millet,Οι σταχομαζώχτρες
       Θυμόμαστε φυσικά και την Σταχομαζώχτρα του Α. Παπαδιαμάντη που είδαμε φέτος στο θέατρο.
      Παρακολουθήστε τα βίντεο: Η Καλλιέργεια του Σιταριού Χθες και Σήμερα

                                                Τα είδη των δημητριακών
    • Συμπλήρωσε  
                             Φύλλο δραστηριοτήτων 1   Φύλλο δραστηριοτήτων2
                                                 Φύλλο δραστηριοτήτων 3

    Πέμπτη 28 Μαΐου 2020

    ΕΡΓΑΣΙΕΣ 23-5-20




    Γεια σας παιδιά!

    Στην  γλώσσα , υλικό για τις  εργασίες , θα βρείτε στην ανάρτηση «Όλα για το ψωμί».


    Μαθηματικά

    Επανάληψη στην 8η ενότητα                          Παίξτε με τα μοτίβα

    Συμπληρώστε το φυλλάδιο εργασιών
    Μελέτη Περιβάλλοντος 

    Ενότητα 2
    Κεφ.7
    «Η Ίος, η Σίκινος, η Σέριφος, η Μήλος 
    Κάθε λέξη κι από ’να χελιδόνι
    Για να σου φέρνει την άνοιξη μέσα στο θέρος…»
    Οδυσσέας Ελύτης, Το Άξιον Εστί



    Να μελετήσετε τις σελίδες 45-46-47.  Πολύ καλά το’’αξίζει να διαβάσουμε’’.

    Δείτε τις παρουσιάσεις και τα εκπαιδευτικά βίντεο.

    Πολυχάρτης γεωμορφολογικός


     ΒΙΝΤΕΟ

     Συμπληρώστε το φύλλο εργασιών